Wilhelm Engerth
Biografia
Wilhelm Engerth urodził się 26 maja 1814 roku w Pleß w rodzinie Josefa Engertha (1775–1828) malarza i kustosza hrabstwa von Anhalt-Köthen na ziemi pszczyńskiej. Jego brat Eduard von Engerth (1818–1897) był malarzem portretów historycznych.
Engerth studiował budownictwo i architekturę na politechnice wiedeńskiej, gdzie następnie pracował jako asystent w katedrze mechaniki. W 1844 roku objął stanowisko profesora na FH Joanneum w Grazu.
W 1850 roku został powołany na członka rady technicznej Dyrekcji Generalnej ds. Komunikacji, gdzie zajął się budową parowozu wieloczłonowego dla potrzeb pierwszej linii normalnotorowej kolej górskiej Semmering. Stworzony przez niego parowóz Engertha umożliwił pokonywanie ostrych łuków i stromych podjazdów; produkowano 26 lokomotyw i system ten szybko rozprzestrzeniono w Austrii i za granicą (Belgia, Francja, Szwajcaria).
W latach 1853–1855 Engerth kierował działem mechaniki kolei w austriackim ministerstwie handlu. W 1860 roku, urlopowany z ministerstwa, objął kierownictwo działu maszynowego Cesarsko-Królewskich Kolei Państwowych, gdzie doszedł do stanowiska zastępcy dyrektora generalnego.
Engerth był gorliwym zwolennikiem regulacji Dunaju. W 1867 roku został powołany do komisji ds. uregulowania Dunaju, promował budowę stabilnych mostów i system żeglugi chroniący wiedeński kanał Donaukanal przed lodowymi naporem i powodziami. Opracował projekt specjalnych barier pływających Schwimmtor, zainstalowanych w Nussdorf. W 1873 roku został mianowany wyższym urzędnikiem, radcą Hofrat. Wspierał budowę tunelu kolejowego pod górą Arlberg, umożliwiającego transport przez przełęcz w warunkach zimowych.
Engerth reprezentował interesy monarchii austriackiej na wystawach światowych, a w 1873 roku kierował budową hal wystawienniczych na Wystawie w Wiedniu. Od 1874 roku zasiadał w wyższej izbie austriackiej Rady Państwa (Izba Panów). W 1875 roku otrzymał tytuł Freiherr. Był przewodniczącym Austriackiego Zrzeszenia Inżynierów i Architektów.
Zmarł 4 września 1884 roku w Baden.
W literaturze biograficznej odnotowywany jest m.in. w Neue Deutsche Biographie, a jego prace obejmują opracowania o lokomotywie górskiej i Schwimmtorach.