Andrzej Wakulicz
Biografia
Andrzej Wakulicz urodził się w Pszczynie jako syn Antoniego, matematyka. Jego wczesne lata edukacyjne obejmowały edukację domową, a następnie naukę w Szkole Powszechnej im. Tadeusza Kościuszki w Miedznej.
W okresie okupacji niemieckiej spędził czas w Miedznej. W latach 1945–1946 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum w Katowicach Ligocie, a w latach 1946–1951 do Państwowego Liceum i Gimnazjum w Katowicach. W 1951 r. podjął studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończył w 1955 r. z wynikiem bardzo dobrym.
Jeszcze w czasie studiów, w sierpniu 1954 r., został zatrudniony w Instytucie Matematycznym PAN (IM PAN) początkowo w charakterze p.o. pomocniczego pracownika nauki w Zakładzie Aparatów Matematycznych. Od 1 października 1955 r., przez trzy lata odbywał aspiranturę naukową w IM PAN (dzisiejsze studia doktoranckie). Od zakończenia aspirantury w 1958 r. aż do 2 października 2010 r. podstawowym miejscem pracy był IM PAN.
Od 1954 r. pracował w Grupie Aparatów Matematycznych (GAM) działającej w Instytucie Matematycznym PAN. W latach 1957–1962 kontynuował pracę w samodzielnym Zakładzie Aparatów Matematycznych PAN. W latach 1959–1960 opracował m.in. pionierską koncepcję systemu komputerowej symulacji działania urządzenia do komputerowego sterowania procesami w czasie rzeczywistym. 24 listopada 1962 r. w IM PAN obronił rozprawę doktorską zatytułowaną Metody numeryczne rozwiązywania równań różniczkowych cząstkowych kwaziliniowych typu hiperbolicznego (promotor: prof. Mieczysław Altman).
Po doktoracie kontynuował pracę nad układami hiperbolicznymi. W 1964 r. został powołany przez sekretarza Wydziału III PAN na okresowe stanowisko adiunkta, a w roku 1970 otrzymał powołanie na czas nieograniczony. Od 1969 r. pełnił obowiązki kierownika Działu Analizy Numerycznej i Graficznej, a w roku 1973 został kierownikiem Samodzielnej Pracowni Analizy Numerycznej. W IM PAN prowadził cykle wykładów dla doktorantów i przez wiele lat cykle wykładów na Kursach Zastosowań Matematyki.
W 1989 r. został zastępcą dyrektora ds. ogólnych IM PAN. Po trzech miesiącach pracę przerwał pierwszy zawał. Przez wiele lat był wybieralnym przewodniczącym Rady Pracowniczej, był członkiem Rady Naukowej Instytutu. Przez kilkanaście ostatnich lat był członkiem Kolegium Dyrekcji i doradcą. Prowadził również wykłady kursowe dla studentów Politechniki Warszawskiej i Szkoły Nauk Ścisłych. W latach 80. i 90. był członkiem redakcji „Matematyki Stosowanej”, a przez pewien okres pełnił obowiązki sekretarza redakcji. Był również wieloletnim aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego, którego był wiceprezesem Oddziału Warszawskiego (1953–1957) i członkiem Zarządu (1957–1969).
Jest autorem ok. 40 prac naukowych z matematyki i jej zastosowań. Pochowany 12 października 2010 r. na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (sektor 50I-1-11).